IV. Identyfikacja procesów komunikacyjnych. Przykład 1. Fragment warsztatów z zakresu identyfikacji indywidualnego kodu komunikacji

Diagnostyka uwarunkowań zespołowej komunikacji – wstęp do warsztatów.

Analiza sposobów myślenia

Analiza sposobów myślenia obejmuje cztery kroki identyfikacji:

1. Indywidualnego Kod Komunikacji uczestnika procesów komunikacyjnych
2. Modeli Mentalnych obecnych w zespole
3. Modeli Intelektualnych wpisanych w produktu i działania zespołu
4. Potencjału Problemowego zespołu.

To cztery obszerne zakresowo i tematycznie dziedziny składające się na infrastrukturę intelektualna i mentalną zespołu, organizacji czy instytucji.

Diagnozy z tego obszaru – 3iM czyli Inżynierii Infrastruktury Intelektualnej i Mentalnej -należą w praktyce audytowej, kontrolnej czy menedżerskiego wsparcia -do absolutnych wyjątków. Pomimo tego, że obecne jest w kadrze menedżerskiej przekonanie o wadze sposobów myślenia w rozwiazywaniu problemów, w ich postrzeganiu i kwalifikacji jako ważnych czy drugoplanowych. Pomimo tego typ refleksji pojawia się rzadko, a jeśli już, to w ramach jednej tylko dyscypliny, np. psychologii pomimo tego, że infrastruktura intelektualna i mentalna ma wyraźnie interdyscyplinarny charakter i wymaga adekwatnych do tego stanu rzeczy – narzędzi. Pogłębiająca się specjalizacja i wszechobecna tendencja do zawężania perspektywy badawczej -nie sprzyjają interdyscyplinarności. Nie ma też presji metodologicznej, a tym bardziej społecznej, która byłaby w stanie inicjować interdyscyplinarność, jako optymalny sposób poznawania istoty problemów i tworzenia efektywnej płaszczyzny ich rozwiązania.  3iM jest w tym kontekście wyjątkową próbą opartą na dwóch filarach: interdyscyplinarności i holizmu metodologicznego. Interdyscyplinarność jest wszakże warunkiem profesjonalnego ujmowania problemów w ogólnej perspektywie, że świadomie realizowanym holistycznym programem badawczym.

Krok 1. Indywidualny Klucz Kodu Komunikacyjnego uczestnika procesów komunikacyjnych

Analizę sposobów myślenia rozpoczynamy od procesów komunikacyjnych obecnych w zespole. Trudno przecenić rolę komunikacji w zespole realizującym wspólnie cele. Jej funkcjonalność pozostaje w bezpośrednim związku z relacjami międzyludzkimi przyczyniając się do zadowolenia z miejsca pracy, poziomu identyfikacji z nim, potrzeby doskonalenia własnych oraz zespołowych kompetencji, ale także jakości rezultatów wspólnej pracy. Powstające w tym obszarze napięcia i konflikty wynikają często z braku wiedzy o specyfice procesów komunikacyjnych, a w szczególności – ich uwarunkowaniach tkwiących w indywidualnych kodach komunikacyjnych. Ich obecność odbierana jest często jako brak zrozumienia, trudności w „dogadaniu się” itp. Wiemy o tym, że jesteśmy komunikacyjnie różnorodni i to w niej dostrzegamy często źródło konfliktów. Nie docieramy jednak do sedna problemu. A jest nim poznanie naszych indywidualnych kluczy kodów komunikacji, które decydują o tym, że różnorodnie rozumiemy te same pojęcia, którymi posługujemy się w pracy. Używając tego samego języka i tych samych pojęć mamy często na myśli odmienne stany rzeczy.

Dlatego w 3iM zajmujemy się blokiem tematycznym, który często w naszych opracowaniach i warsztatach formułujemy jako” Komunikacyjna różnorodność zespołowej komunikacji jako źródło konfliktów i niepowodzeń”. Kładzie w nich wyraźny akcent na diagnozę sposobów komunikacji, uwzględniającą różnorodność, która nie jest postrzegana, jako czynnik destrukcyjny. Wprost przeciwnie. Tak więc w diagnostyce sposobów komunikacji ustalić należy źródła owej różnorodności oraz ich wpływ na poziom skuteczności zespołowej komunikacji – z jednej strony, a z drugiej określić techniki ułatwiające rozwiązywanie konfliktów, które wspomniana różnorodność może inicjować.

Bloki tematyczne kroku 1.

Główne bloki tematyczne w tym obszarze naszych zainteresowań, to:

1. Diagnostyka uwarunkowań zespołowej komunikacji
2. Kultura projektowa – jako środowisko skutecznej komunikacji zespołowej

• Techniki i metody wspierające proces rozwiązywania/ zapobiegania konfliktom

Klamrą spinającą, a zarazem metodologią i metodyką zapewniającą ciągłość ujęcia tematu jest platforma 3iM ukierunkowana na rozpoznawanie głębokich uwarunkowań podstawowych procesów zachodzących w zespołach ludzkich, warunkujących ich skuteczne działania.

3iM jest produktem uniwersalnym w tym sensie, że ma zastosowanie wszędzie tam, gdzie funkcjonują zespoły ludzkie, a więc występuje infrastruktura intelektualna i mentalne. Jeśli tylko pojawiają się jakieś problemy sygnalizowane potocznie w formule” coś jest nie tak”- warto sprawdzić stan infrastruktury intelektualno- mentalnej aby wykluczyć czy potwierdzić jej istotny udział w generowaniu i obecności problemu.

Dlatego też prezentację 3iM staramy się zawsze osadzać w kontekście wybieranej tematyki. Zazwyczaj ważnej społecznie i w związku z tym pozostającej w kręgu naszych zainteresowań badawczych. Dlatego w przytoczonym przykładzie kontekstem naszego odniesienia są podmioty ekonomii społecznej i solidarnej, których priorytety, zadania wraz ze strategicznym kontekstem odniesienia – określone zostały w Krajowym Programie Rozwoju Ekonomii Społecznej do 2023 roku. Ekonomia Solidarności Społecznej.

Przejdźmy do warsztatów.

Zamieszczony poniżej fragment ilustruje konwencje w jakiej to robimy.

Fragment z warsztatów: