Obrazowo – można powiedzieć tak:

WARTOŚCI i WIEDZA – są w życiu człowieka latarniami morskimi, punktami odniesienia dzięki którym człowiekowi łatwiej jest się odnaleźć, rozumieć rzeczywistość i myśleć o niej po swojemu. Kiedy tego nie ma powstaje wrażenie błądzenia po omacku i szukania czegoś, czego można się uczepić, żeby płynąc dalej. 

Czepiając się czego tam po drodze – instytucji, partii, blogu, mentora – pozostajemy intelektualnie i mentalnie niesamodzielni, niczym dziecko we mgle. Znużeni tym stanem wiecznej niepewności łatwo wpadają w skrajności, które przynajmniej są jednoznaczne i dają poczuci stabilności.

Swobodne poruszanie się po tematyce SPOSOBÓW MYSLENIA wymaga dokładnego poznania specyfiki zarówno wiedzy, wartości, jak i relacji między nimi. Wprawdzie różnica między wiedzą, a wartościami jest taka, jak między niebem i ziemia, ale edukacja jakoś tak się nam ułożyła, że już mało kto odróżnia je od siebie. W praktyce funkcjonuje groch z kapustą. Wiedza pomieszana z wiarą, ideologia z wiedzą, wiedza z magią. Doszło to tego, że prawda i fałsz przykładane są do wiary, a ideologia zastępuje wiedzę. Można i tak, ale skonstruowany w ten sposób świat męczy swoim chaosem.

Dlatego zaczynamy od tych dwóch latarni, punktów odniesienia: WIEDZY i WARTOŚCI oraz RELACJI między nimi, aby proces samodzielności myślenia mógł w ogóle zaistnieć. Nie w kolejnej iluzji, ale w realu.