Ścieżka kreowania normalności _II_ Optymalizacja paradygmatów myślenia_ Kwant I

2012-11-27 0854_TW680303_v01 _kwant_ decyzyjność_ paradygmaty _sposób myślenia

• Problem: Jak inicjować innowacyjność ?
• Słowa klucze: innowacyjność_ sposób myślenia_ paradygmaty _
• Temat:  Jaka jest rola paradygmatów w codziennej praktyce działania ?
• Dla kogo? Zespół Projektowy Metodyka Kwantyfikowania
• Na kiedy?: stale_ edu
• ŹRODŁO : Babbie E.(2007) Badania społeczne w praktyce. PWN, Warszawa, s.56
• Autor: Tadeusz Wojewódzki mailto:wojewodzki@wojewodzki.pl
•  

CYTAT:”  

Zazwyczaj istnieje więcej niż jeden sposób rozu­mienia różnych spraw. W codziennym życiu na przykład liberałowie i konserwatyści często zupełnie inaczej wyjaśniają to samo zjawisko -powiedzmy, używanie broni przez nastolatków w szkołach. Podobnie zresztą rodzice i sami uczniowie. Lecz u podstaw tych różnych wyjaś­nień czy teorii leżą paradygmaty – fundamental­ne modele czy układy odniesienia, których używamy, by uporządkować nasze obserwacje i rozumowanie.

Czasem trudno jest rozpoznać paradygma­ty, ponieważ są tak głęboko ukryte, milcząco zakładane, traktowane jako oczywiste. Przypo­minają bardziej stwierdzenie „tak już po prostu jest” niż jeden z wielu możliwych punktów wi­dzenia. /…/

Dwie korzyści płyną z uzmysłowienia so­bie, że funkcjonujemy w ramach paradygmatu. Po pierwsze, jesteśmy w stanie łatwiej zrozu­mieć na pozór dziwne poglądy i działania tych, którzy funkcjonują w ramach innego paradyg­matu. Po drugie, czasem przydaje się wycho­dzenie poza własny paradygmat. Nagle może­my ujrzeć nowe sposoby rozumienia i wyjaś­niania rzeczy. Nie uda nam się to, póki mylnie bierzemy własny paradygmat za rzeczywistość.

Paradygmaty odgrywają w nauce, podob­nie jak w codziennym życiu, zasadniczą rolę. Thomas Kuhn (1970) zwrócił uwagę na rolę pa­radygmatów w historii nauk przyrodniczych.

„

Asocjacje:

W codzienności –spotykamy się z odmiennością sposobów myślenia. Ludzie w tej samej sprawie mają całkowicie różne przekonania. W takiej samej sytuacji podejmują diametralnie odmienne decyzje.

Można na to zjawisko spojrzeć z perspektywy czysto psychologicznej i dochodzić indywidualnych powodów takich czy innych zachowań. Ale można podejść do tego problem koncentrując się na rekonstrukcji  paradygmatów: modeli porządkujących w powtarzalny sposób składowe

Jakie są  paradygmatyczne uwarunkowania procesów decyzyjności w danym zespole? Jakie sposoby rozumowania i reguły wyjaśniania określają interpretację otaczającej nas rzeczywistości? Krótko mówiąc: Jakie są paradygmaty decyzyjności – milcząco zakładane, zawsze obecne, ale rzadko artykułowane? Czy i w jakim stopniu są one wewnętrznie sprzeczne? Czy i w jakim stopniu są one ograniczeniami blokującymi naszą efektywność? Jak te paradygmaty decyzyjności rozpoznawać? Jak zaplanować proces decyzyjności w organizacji aby zapewnić dostępność i czytelność paradygmatów porządkujących nasze przekonania?